شرکت کار در ارتفاع داها| گردشگری داها| فروشگاه لوازم کوهنوردی داها| هواشناسی

برنامه های آتی

گزارش برنامه

صعود به قله موران

1396/11/06 |یک روزه

سرپرست برنامه : اعلام میگردد

کمیته برگزارکننده : کوهنوردی

نوع برنامه : کوهپیمایی متوسط

تعداد نفرات شرکت کننده : 23 نفر

منطقه و نحوه دسترسی

استان گلستان - جنوب غرب رامیان - روستای پاقلعه

وضعیت توپوگرافی،پوشش گیاهی و جانوری منطقه

قلعه ماران یا قلعه موران یا دژتاکی قله‌ای مخروطی به ارتفاع ۲۴۳۰ متر است که در جنوب غرب شهرستان رامیان واقع شده‌است از امتداد رشته کوه های البرز شرقی بوده و قله ای نیمه جنگلی است که سر چشمه رودهای جادره - خاک پیرزن - قره چای - پشمکی می باشد از فراز آن قله های شاهوار - کهکشان - النگ دیده میشود .در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت ۳ کیلومتر مربع قرار دارد به این پهنه ی وسیع به اصطلاح (کاسه) می گویند که در طول تاریخ پایتخت و مرکز برخی حکومت‌ها بوده‌است که از مهمترین ان‌ها می‌توان به پایتخت ییلاقی سلسله اشکانیان اشاره کرد در حال حاضر دو کلبه یا آرام گوسفندان که به دست چوپانان از درختان جنگلی ساخته شده، در آن واقع است . قلعه ماران قله ایی است با دیوارهای صخره ایی کم نظیر و شاید هم بی نظیر پر از چشم انداز و مناظری که هر بیننده ایی را مدحوش خود می کند دور تا دور آنرا دیوارهای صخره ایی فرا گرفته است و فقط از ضلع شرقی آن می توان به قله صعود کرد برای رفتن به قله کوهنوردان عموما از روستای پا قلعه و یا از روستای خاک پیرزن صعود می کنند که هر کدام جاذبه های خاص خودش را دارد. البته هر کدام از این مسیرها راههای فرعی دیگری هم دارند. از مسیر پا قله حدود ۳-۲ ساعت و از مسیر خاک پیر زن حدود۶-۵ ساعت طول می کشد زمانیکه بالای قله می رسید با دشت نسبتا وسیعی روبرو می شوید که در فصل تابستان چراگاه گله داران محلی است. خود این دشت جا های دیدنی زیادی دارد که از جمله سنک های شکل گرفته در اثر آب باران ، برف و باد حفره ها و چاهها که غار نوردان را به جلب می کند.پوشش گیاهی منطقه شامل درختانجنگلي از قبیل توسكا,انواع بلوط, ازگيل وحشيوليك گل هاي پامچال ، لاله واژگون ، گل شير سگ ,گیاهی به نام بلندجر ,گل پر...میباشد .پناهگاه قلعه ماران در ضلع شمالی قله ی قلعه ماران واقع شده و برای رسیدن به این پناهگاه از روستای باقرآباد نیز دسترسی وجود دارد.

آب و هوای منطقه در زمان اجرای برنامه

آفتابی - سرد

مدت زمان پیمایش برنامه

8 ساعت (با احتساب زمانهای استراحت)

شرح برنامه

صبح جمعه ,ششم بهمن ماه را با برنامه صعود به قلعه موران آغاز کردیم.ساعت 5:00 با جمعی متشکل از 23 نفر به سر پرستی آقای هادی ابراهیمیان از ساری باشگاه کوهنوردی داها به سمت استان گلستان ، شهر رامیان حرکت کردیم. در راه در چنر نقطه توقف های کوتاهی برای خرید داشته و بعد از عبور از گرگان و آزادشهر به سمت رامیان حرکت کردیم.حدود ساعت 9:15 به روستای پاقلعه واقع در جنوب  غرب شهر رامیان رسیدیم.بعد از احوالپرسی و صحبت های سرپرست با صفی منظم  از ضلع شرقی به سما قله زیبای قلعه موران حرکت کردیم .از جاده انتهای روستا ,مزارع و مراتع سلبقا سرسبز  گذشتیم ودر ساعت 10.30  به ابتدای  پاکوب جنگلی رسیدیم  و و مدت کوتاهی را برای صرف صبحانه توقف کردیم .

 بعد از صرف صبحانه در روزی نسبتا سرد شیبهای تند و آکنده از برف و یخ مسیر را پشت از گذاشتیم مسیر کاملا یخ رده بود و در بعضی نقاط نیاز به دست به سنگ شدن ، عبور انفرادی و حمایت طناب  بود . از دل صخره سنگ و جنگل به پیمایش خود ادامه دادیم .بخش هایی از مسیر بسیار باریک بود و به علت یخ زدگی و برف  چند روز قبل بسیار سر بود.در بعضی از قسمت ها هم  نیاز بود دست به سنگ شویم. کم کم بیشتر ارتفاع گرفته و به جایی رسیدیم که از ابرهای اطراف مان بالاتر قرار گرفتیم.ساعت 12:30 به دشت وسیع قبل از قله رسیدیم دشتی که  که به دشت سنگ ها معروف بود و پر بود از سنگ هایی آتشفشانی که به صورت برجسته و نوک تیز از دل زمین بیرن زده بودند.و در بین برخی از آنها شکاف های بزرگ و کوچکی وجود داشت. با توجه به کوتاهی روزهای زمستانی و اهمیت رعایت تایم طلایی صعود به تشخیص سرپرست به همین مقدار پیمایش اکتفا کردیم  کمی استراحت کرده و از طبیعت اطراف لذت بردیم و سپس راه برگشت را در پیش گرفتیم . در ساعت 14.30 توقف کوتاهی برای نهار داشته و ادامه مسیر به سمت کوهپایه را در پیش گرفتیم .

پیمایش مسیر برگشت به خطر برف و یح و سر بودن مسیر  و رعایت جوانب کامل احتیاط برای جلوگیری از صدمه احتمالی به کندی طی میشد . ساعت 17:30 به روستا بازگشتیم و به سمت ساری حرکت کرده و در  ساعت 21:30 به ساری باز گشتیم.


توضیحات بیشتر :

روستای پاقلعه : در نزدیکی و پای دامنه کوه قلعه ماران واقع شده و ارتفاع روستا از سطح دریا 1180 متر است. زمستان های سرد و تابستان های معتدل دارد و  از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان است که با مختصات جغرافیایی 55 درجه و 7 دقیقه طول شرقی و 36 درجه و 55 دقیقه عرض شمالی، در 10 کیلومتری جنوب غربی شهر رامیان و 70 کیلومتری گرگان قرار دارد . فاصله ی شهرستان گنبد کاووس تا شهرستان رامیان 26 کیلومتر بوده و فاصله ی شهرستان رامیان تا روستای پاقلعه 7 کیلومتر است. این روستا از شمال شرقی به پل آرام، از جنوب و غرب به ارتفاعات قلعه موران و از شمال غربی به منطقه تفریحی جامه شوران محدود می‏ شود.ارتفاع روستای کوهستانی پاقلعه، از سطح دریا 1180 متر است و تحت تأثیر اقلیم کوهستانی زمستان‏های سرد و تابستان‏های معتدل دارد. میانگین بارندگی سالانه روستا 484 میلی‏متر گزارش شده است. مردم روستای پاقلعه به گویش معروف به استرآبادی سخن می‏ گویند

جبهه های صعودبه قله :( سیدکلاته - جامه شوران - قله) (شش آب - پا قلعه - قله) (شش آب - پاقلعه - سر گل-قله) (خان ببین - شیرآباد - پشمکی - قله) (علی آباد - زرین گل - سیاه رودبار - خاک پیرزن - قله ) و صعود از مسیر دیواره (کوه قلعه ماران دیواره های سنگی آهکی حدودأ به ارتفاع ۱۵۰ متر دارای قابلیت صعود فنی برای سنگ نوردان می باشد ) می باشد که مسیر های اول و دوم دسترسی بیشتری دارند خصوصا مسیر سید کلاته - قله دارای پناهگاه کوهنوردی است  ارتفاع پناهگاه ۱۰۵۰ متر محل پناهگاه دارای مرتع بوده که قبلا روستایی به نام جامه شوران در ان وجود داشته است .( پناهگاه در ۳۰۰ متر از زمین اهدایی مرحوم مشهدی نور حسن رجنی از دامداران منطقه که در زمان حیات همیشه گرما بخش دل کوهنوردان  و پذیرای آنان  در کلبه ( آرام ) محقر خود بوده  است  به همت کوهنوردان به مساحت ۷۰ متر برای استفاده ی عموم و یاد بود آن مرحوم ساخته شده است )

وجه تسميه قلعه ماران
راميان با تاريخي کهن سرزميني محصور در ميان کوههاي البرز شرقي با چشمه ساران ، آبشارها و جويبارهاي متعدد و داراي جنگل ها و چشم اندازهاي زيباي طبيعي است. اين سرزمين در طول تاريخ توجه بسياري از امراي فارس ، ترک ، مغول و عرب را به خود جلب کرده است .
در مورد وجه تسميه راميان نظرات مختلفي وجود دارد . بنا به نظر گروهي در هزاره ي اول و دوم قبل از ميلاد اقوامي در دو/2 کيلومتري راميان به نام کهنه راميان زندگي مي کرده اند . اين اقوام « آراميان » ناميده مي شدند که مردماني سامي نژاد از اهالي بابل واقع در بين النهرين بوده اند.در تاريخ مشيرالدوله مهاجرت اين قوم را از نواحي شمالي دانسته اند که به مرور حرف « آ » از کلمه آراميان حذف و به راميان تبديل شده است .
گروهي نيز عقيده دارند با توجه به اينکه راميان در مسير جاده ابريشم قرار داشته و جاده اي کارواني از ميان اين سرزمين از ايالت هيرکانيا يا اوره کانيه (جرجان) به طرف قومس ( شاهرود ) مي رفته آن را « راهميان » يا « راه ميانه » گفته اند . جاده راميان به علت اينکه مقداري از آن کالسکه رو بوده و سهل العبورترين جاده هيرکانيا محسوب مي شده است و نسبت به جاده کارواني کرتوي کتول که به خاطر پيچ هاي متعدد و دوري « راه کرانه » ناميده مي شد از موقعيت ويژه اي برخوردار بود. امروزه قسمتي از جاده کارواني چند هزار ساله راميان در دامنه هاي شمال شرقي ( دروازه جرجان ) و (شمال غربي دروازه استر آباد ) باقي مانده است .
راميان در زمان اسکندر به نام « روميان » و در دوره سلوکيان با نام « لابوس » خوانده مي شده است . مورخين يوناني و ارمني قبل از ميلاد راميان را به نام « لابوس » مي خوانده اند . کلمه لابوس از ليبوس به معناي موقعيت گرفته شده است و به دليل اينکه راميان موقعيت سوق الجيشي و استراتژيکي خاصي داشته لابوس ناميده شده است .
اولين اقوامي که در اين منطقه زندگي کرده اند « تپورها » بوده اند که به خاطر قدرت جسماني و اندام تنومندشان به اين نام خوانده مي شدند و آنان در سفال سازي سر آمد زمان خود بوده و فلز را نيز مي شناخته اند.
امروزه سفال هاي مربوط به اين ادوار در تپه هاي باستاني راميان به وفور قابل رؤيت است . بعد از ورود آرياييها به اين منطقه و ترکيب با تپورها ، نژاد « آريا مردي » يا « آمردها » به وجود آمد.
در سال 230 قبل از ميلاد « اردوان » يا اشک سوم موفق شد در محل راميان فعلي در يک جنگ اعجاب انگيز قدرتمندترين پادشاه سلوکي با سپاهي حدود 60 هزار نفر را به مصالحه بکشاند و اقوام ساکن در راميان را بايد عامل اصلي اين ييروزي به حساب آورد . پادشاه سلوکي ، پادشاه اشکاني ( اشک سوم ) را رسما ً به عنوان پادشاه ( پرتره – پارت ) ايران شناخت . در دوره حکومت سلوکيان در 200 قبل از ميلاد ، تيرداد وارد راميان شد و مدتي با تپورهاي کوهستان جنگيد و قلعه ماران راميان ( دژتاکي ) را به عنوان پايتخت ييلاقي خويش برگزيد.
در دوره حکومت ساسانيان گروهي از ترکان به شمال ايران ( استان گلستان کنوني ) حمله کردند . و در نواحي شمال شرقي ( محلي به نام ترک محله ) وارد شدند . در زمان عمر خليفه دوم و حمله به اين نواحي بين اين اقوام و مسلمين جنگهايي پديد آمد ، که به شکست سپاهيان اسلام منجر شد . در تاريخ طبري نام آن واقعه بلندجـَر آمده است ( بلندجـَر نام گياهي است با رشدي حدود 30 تا 70 سانتيمتر که در کوه ها و کوهپايه ها مي رويد . کوهي نيز هم اکنون با نام بلند جار ( بـَلـَند جـَر ) در غرب راميان مشرف بر شهر وجود دارد .)
در قبرستان بزرگي که در اين ناحيه وجود دارد سنگ قبرهايي از سال 20 و 137 هجري موجود مي باشد .
در دوره تيموريان ، تيمور و پسرش ميرانشاه وارد راميان شده و در قلعه ماران دو دژ به نامهاي تيمور قلعه ( قلعه تيمور گورکاني ) و قلعه ميرانشاه که امروز به همين نام خوانده مي شوند ساختند و نام « قلعه ميران » از اين پس مصطلح شد .
در اوايل حکومت صفويه گروهي از ترک هاي گرايلي به رهبري سلطان يتيم گرايلي وارد راميان شدند . اين گروه قزلباش از حاميان صفويه و جزو قواي شاهسون بودند که در سرکوب ازبکها نقش مهمي ايفا کردند .
در دوره زنديه ، حسينقلي خان قاجار قوانلو وارد راميان شده و در قلعه سکونت نمود و از طوايف رامياني جهت بسط حکومت خود استفاده نمود .
طوايف ساکن در راميان شامل : باي – رجبلو –صادقلو – قوانلو –كاغذ لو– يازرلو( که ترک هستند ) مي باشند .